fbpx

Posted by admin

Έχεις και εσύ πάντα χώρο για γλυκό; – Η εξήγηση

γλυκό με σοκολάτα και φράουλες

Ανήκω και εγώ στην ομάδα όσων έχουν πάααααντα χώρο για το γλυκό. Σε όποια διατροφική ομάδα και αν ανήκεις αν μου πεις ότι δεν έχεις χώρο για γλυκό μετά από κάθε γεύμα, απλά δε θα σε πιστέψω! Και, ευτυχώς για όλ@ μας, μένουμε Θεσσαλονίκη. Εδώ, τα καταστήματα εστίασης γνωρίζουν ότι ΟΛ@ μας ανήκουμε σε αυτήν την ομάδα! Γι’αυτό, τα περισσότερα το προσφέρουν δωρεάν στο τέλος του γεύματος!

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο έχω ταυτιστεί με το σκετσάκι της Κατερίνα Βρανά για την ελληνική ταβέρνα.

Σήμερα λοιπόν ανακάλυψα την επιστημονική εξήγηση στο ερώτημα –που δεν με βασανισε ποτέ, αλλά good to know – «γιατί έχουμε πάντα χώρο για το γλυκό;».
Η απάντηση δόθηκε από ένα βίντεο του vox.

Το λοιπόν αυτό το 4λεπτο video εξηγεί, με τη βοήθεια της διατροφολόγου Barbara Rolls, ότι – long story short – όλα έχουν να κάνουν με τον εγκέφαλο και τον κορεσμό που νιώθει σε μια συγκεκριμένη γεύση.

Η εξήγηση απλά

Ουσιαστικά, όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε «σκασει», ότι δεν αντέχουμε να φάμε τίποτε άλλο, ότι – τέλος πάντων – το στομάχι μας είναι γεμάτο, δεν είναι το στομάχι μας που μας μεταδίδει αυτό το μήνυμα. Είναι ο εγκέφαλος αυτός, που απλά «βαρεθηκε» τις γεύσεις που του δίνουμε. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται από τους επιστήμονες sensory specific satiety. Έτσι αν του δώσουμε μία καινούρια γεύση, θα πει “ευχαρίστως ναι”. Μέχρι να χάσει το ενδιαφέρον του και για εκείνη.

Με λίγο πιο επιστημονικά λόγια, θα έλεγε κανείς ότι ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι επί του παρόντος ο οργανισμός έχει καλυφθεί από τα θρεπτικά συστατικά που μας προσέφερε το γεύμα. Έτσι, αποφασίζει ότι δεν χρειάζεται άλλο απόθεμα από αυτά. Όταν όμως έρχεται μπροστά μας μία νέα τροφή, όπως συνήθως το επιδόρπιο, τότε αποκτάει ενδιαφέρον η κατάσταση. Νέα θρεπτικά συστατικά προστίθενται άλλωστε στην εξίσωση!

Για να αποδείξεις μία θεωρία φυσικά χρειάζεσαι μία σειρά από πειράματα. Έτσι και στο vox.

Το πείραμα

Έδωσαν σε ένα αριθμό ατόμων ως πρώτο πιάτο μακαρόνια με τυρί (mac’n’cheese γιατί απλά είμαστε στην Αμερική!). Στην συνέχεια, εφόσον ένιωσαν ότι έχουν χορτάσει, τους έδωσαν ακριβώς το ίδιο γεύμα. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων έχασε το ενδιαφέρον της για το γεύμα αυτό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καταναλώσει το δεύτερο πιάτο. Όταν, όμως, τους έδωσαν ως δεύτερο πιάτο παγωτό, όλοι οι συμμετέχοντες το έφαγαν με ευχαρίστηση.

Η επέκταση της θεωρίας (και η δικαίωση!)

Αυτή ακριβώς η θεωρία εξηγεί και το γεγονός – και μην το αρνηθείτε! – ότι στους μπουφέδες τρώμε ακόμη περισσότερο! Και κάπως έτσι μπορώ επιτέλους να «τη βγω» στους συνεργάτες μου που όταν πηγαίναμε στα γλέντια των γάμων ως συνεργείο παραγωγής βίντεο, και είχε μπουφέ, γέμιζα το πιάτο μου 2 φορές!

Tags:

Post your Comments

NAME *
EMAIL *
PHONE *